08-01-08

look-a-like

Heb je die ooit al gezien? De look-a-like? Het is echt 'verschietigachtig', zou mijn grootmoeder zeggen. Dat doe ik dan ook elke keer, verschieten.
Ik kom 't bureau binnen, ik verschiet. Ik kijk op van mijn blad en ik verschiet. Ik hoor haar praten en lachen, niks aan de hand, maar als ik haar blik beantwoord... verschiet ik weer even. Dit is onaards en vooral zeer onwezenlijk, ik moet nu al alle kleuren van de regenboog hebben uitgeslaan (hopelijk niet letterlijk). Hoe kan iemand nu toch zo hard op iemand anders lijken? "Zeker dat zij het niet is?" Ik twijfel elke keer weer gedurende een fractie van een seconde.

Ze is het...

niet

Echt niet te vatten, zulk een gelijke onsteltenis en toch ongelijk... want ze heeft een andere naam en haar stem klinkt anders, minder accent, ze woont in Brussel (120 km van haar evenbeeld vandaan), is nauwelijks één keer op een bal geweest (stel u voor) en heeft productdesign gedaan (ook al lopen hier wel degelijk twéé landschapsarchitecten rond)... Freaky! "Zo mooi zo blond en zo..."  Wie zou dat kunnen zijn?

Het enige visuele aan haar dat mij overtuigt dat zij haar look-a-like niet is, is haar gestalte: als ze voor me staat kijk ik recht in haar grote ogen. 15 cm, het enige verschil. Morgen geloof ik waarschijnlijk niet meer wat ik vandaag denk, maar tot dan zal ik mij toch weer elke keer heel even, een seconde, of twee, en nog drie hondersten langer, afvragen

Wie heeft dit verzonnen?

21:35 Gepost door zaza in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |